ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΟΜΕΑ ΥΓΕΙΑΣ - ΠΡΟΝΟΙΑΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

ΓΡΑΣΕΠ 2ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ

Επαγγελματικές Μονογραφίες:

1. Αισθητικού

2. Διαιτολόγου

3. Επισκέπτη Υγείας

4. Ιατρού Παθολόγου

5. Κοινωνικού/Κοινωνικής Λειτουργού

6. Νοσηλευτή/Νοσηλεύτριας

7. Οδοντοτεχνίτη/ Οδοντοτεχνίτριας

8. Οπτικού /Οπτομέτρη

9. Φυσικοθεραπευτή

Εισηγήσεις:

 Της υπεύθυνης του ΓΡΑΣΕΠ

Ιατρού

Φυσικοθεραπευτή

Διαιτολόγος

Οδοντοτεχνίτης

Οπτικός

Κοινωνική Λειτουργός

Νοσηλευτής /Νοσηλεύτρια

 ΑΙΣΘΗΤΙΚΟΣ

1) Περιγραφή Επαγγέλματος

Ο/Η αισθητικός έχει ως αντικείμενο της εργασίας τους τη διατήρηση της φυσικής κατάστασης, την περιποίηση και τον καλλωπισμό του προσώπου και του σώματος,  με στόχο τη βελτίωση της εμφάνισης των πελατών. Στα πλαίσια της εργασίας του, ο αισθητικός χρησιμοποιεί ειδικά εργαλεία και μηχανήματα όπως μηχανήματα ατμού ή υπέρυθρων ακτινών καθώς και καλλυντικά σκευάσματα όπως ενυδατικές κρέμες, αμπούλες, μάσκες ομορφιάς κ,α.

2) Συνθήκες Εργασίας

Ο/Η αισθητικός εργάζεται σε εσωτερικό χώρο, σε ευχάριστο και σχολαστικά υγιεινό και ήρεμο περιβάλλον. Έρχεται σε άμεση επαφή με τους πελάτες και χρειάζεται υπομονή και ευγένεια. Μία δυσκολία του επαγγέλματος είναι το γεγονός ότι απαιτεί ορθοστασία και η συνεχείς επαφή με χημικά προϊόντα εμποδίζει άτομα με αλλεργίες ή ιδιαίτερη ευαισθησία σε συγκεκριμένες ουσίες να ασχοληθούν με αυτό το επάγγελμα.

3) Χαρακτηριστικά και ικανότητες

Ο/Η αισθητικός οφείλει να εμπλουτίζει συνεχώς τις γνώσεις του και να ενημερώνεται σε θέματα μόδας, υλικών και μεθόδων σωματικής περιποίησης. Δε χρειάζεται να έχει ιδιαίτερα σωματικά προσόντα αλλά πρέπει να έχει επιμελημένη εμφάνιση, δεξιοτεχνία στα χέρια, σταθερότητα κινήσεων και σωματική αντοχή. Επιπλέον, πρέπει να είναι κοινωνικός, ευγενικός και ήρεμος αφού συνδιαλέγεται με τους πελάτες.

4) Σπουδές

Για να έχεις το δικαίωμα άσκησης του επαγγέλματος του αισθητικού απαιτείται τετραετής φοίτηση στο αντίστοιχο τμήμα των Τ.Ε.Ι. Αθήνας και Θεσσαλονίκης, στα αντίστοιχα τμήματα των δημοσίων και ιδιωτικών Ινστιτούτων Επαγγελματικής Κατάρτισης καθώς και στον τομέα Αισθητικής-Κομμωτικής των Τ,Ε.Ε.

5) Περιβάλλον Ενασχόλησης

Ένας/μια αισθητικός μπορεί να εργαστεί σε ινστιτούτα αισθητικής, φαρμακεία ή κομμωτήρια ως υπάλληλοι καθώς και στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Φυσικά, έχει επίσης τη δυνατότητα να εργασθεί σαν ελεύθερος επαγγελματίας ανοίγοντας το δικό του κέντρο αισθητικής.

6) Προοπτικές και απολαβές

Λόγω της ποικιλίας σε τομείς εργασίας και της ανάπτυξης ιδιωτικών επιχειρήσεων που ασχολούνται με το αδυνάτισμα και την αισθητική τα τελευταία χρόνια, το επάγγελμα του αισθητικού παρουσιάζει καλές προοπτικές για το μέλλον. Οι αμοιβές συνήθως ξεκινούν από το βασικό μισθό έως πολύ ψηλά επίπεδα ανάλογα με την επιλογή εργασίας, τα προσόντα και τη δραστηριότητα του.

Πηγές πληροφόρησης:1.  ιοτοσελίδα Παιδαγωγικού Ινστιτούτου

2.  «Μέγας οδηγός Εκπαίδευσης»

εκδόσεις Αχτίδα 2003

3.  Ομιλία της αισθητικού Πολυξένης Χρόνη

Ομάδα Μαθητών:

 Μαρία-Ειρήνη Νίκολη,  Ευγενία Ρήγα,  Χρυσούλα Τσανδήλα


2. ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ  ΜΟΝΟΓΡΑΦΙΑ  ΔΙΑΙΤΟΛΟΓΟΥ

 

       ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ ΔΙΑΙΤΟΛΟΓΟΥ

      Όπως γνωρίζουμε, χωρίς επαρκή ενέργεια και θρεπτικά συστατικά, η ικανότητα του οργανισμού να λειτουργεί κανονικά επηρεάζεται . Ο επιστήμονας εκείνος,ο οποίος με βάση εξειδικευμένες γνώσεις μπορεί να μας δώσει συμβουλές έτσι ώστε η διατροφή μας να παρέχει όλα τα αναγκαία συστατικά για την ομαλή ανάπτυξη και συντήρηση του οργανισμού μας , ονομάζεται διαιτολόγος . 

 

        ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ 

       Οι συνθήκες εργασίας , κάτω από τις οποίες εργάζεται συνήθως ένας διαιτολόγος, είναι συνθήκες γραφείου ή στους χώρους αποθήκευσης τροφίμων, όπου είναι υπεύθυνος για τον έλεγχο της ποιότητας των τροφίμων . Το ωράριο είναι πρωινή 8ώρη εργασία στο δημόσιο, ενώ στον ιδιοτικό τομέα υπάρχει η πρωινή ή απογευματινή εργασία ή το διακοπτόμενο ωράριο και πολλές φορές συναντόνται υπερωρίες, αλλά μόνο στον ιδιοτικό τομέα .

 

      ΓΝΩΣΕΙΣ & ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ 

     Για να εργαστεί κάποιος ως διαιτολογος πρέπει να διαθέτει ικανότητες όπως μεθοδικότητα, υπευθυνότητα συστηματική εργασία , επαρκείς γνώσεις χημείας και βιολογίας και γνώσει της σύγχρονης θεωρίας σχετικά με την ανθρώπινη διατροφή .

 

     ΣΠΟΥΔΕΣ

     Στην Ελλάδα , υπάρχει μόνο ένα Πανεπιστημιακό Τμήμα Επιστήμης Διαιατολογίας – Διατροφής , το οποίο εδράζει στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο Αθηνών . Για να μπορεί ένας επαγγελματίας να κατέχει τον τίτλο Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, θα πρέπει σύμφωνα με τον νόμο να είναι απόφοιτος αυτού του τμήματος ή αντίστοιχου και ισότιμου τμήματος του εξωτερικού . Υπάρχει και το τμήμα Διατροφής του Ανώτατου Τεχνολογικού Ιδρύματος της Θεσσαλονίκης , από το οποίο μπορεί να αποφοιτήσει κάποιος με τον τίτλο του Διατροφολόγου .

 

     ΘΕΣΕΙΣ  ΕΡΓΑΣΙΑΣ

     Μπορεί να εργαστεί ως ελεύθερος επαγγελματίας κάνοντας έρευνες και μελέτες, εξετάζοντας τη θρεπτική αξία των τροφίμων και συμμετέχοντας στην παρασκευή νέων προϊόντων . Επίσης μπορεί να εργαστεί με άλλους σε νοσηλευτικά ιδρύματα της χώρας, κλινικές και κέντρα υγείας, αυτοτελή διαιτολογικά γραφεία, βιομηχανίες τροφίμων και αθλητικά σωματεία . Τέλος, μπορεί να εργαστεί στη δημόσιας και ιδιωτική εκπαίδευση                                

                                               

 

 

Κουρούμαλη Καλλιόπη

 Μπαρουξή Ειρήνη                                                             Πηγή Πληροφοριών :

                                                                                    1.  Ο  Μέγας   Οδηγός

                                                                                  Εκπαίδευση  Επαγγελμάτων  2001

                                                                                    2. Εισήγηση της επαγγελματία

3. Επαγγελματική μονογραφία του Επισκέπτη Υγείας

Ο επισκέπτης υγείας παρέχει συμβουλές προληπτικής ιατρικής και νοσηλευτικής φροντίδας σε ασθενείς, κυρίως άτομα μεγάλης ηλικίας ,που πάσχουν από χρόνια παθολογικά προβλήματα. Επισκέπτεται τους ασθενείς σε σπίτια ή ιδρύματα ή στον εργασιακό τους χώρο για να τους συμβουλέψει σε θέματα προληπτικής ιατρικής.

Το επάγγελμα του επισκέπτη υγείας επικεντρώνεται στις πρωτοβάθμιες φροντίδες υγείας, ασκεί έργο αγωγής υγείας και με τη συνεργασία γιατρών, κοινωνικών λειτουργών και παραγόντων της τοπικής αυτοδιοίκησης παίρνει μέρος σε προγράμματα υγιεινής ενός δήμου ή μιας περιοχής. Στις κύριες δραστηριότητες του επισκέπτη υγείας περιλαμβάνονται οι κατ' οίκον επισκέψεις και συμβουλές προς τους ασθενείς και προς τις οικογένειες, η ενεσοθεραπεία, η συμμετοχή σε θεραπευτικές ομάδες, οι εμβολιασμοί και η οργάνωση εθελοντικής αιμοδοσίας. Ακόμα η εκπαιδευτική του κατάρτιση του επιτρέπει να εργάζεται και ως νοσοκόμος σε νοσηλευτική μονάδα π.χ. Κέντρο Υγείας, νοσοκομείο κ.α. Ο επισκέπτης υγείας εργάζεται κυρίως σε κλειστούς χώρους και συγκεκριμένα σε στο γραφείο, σε σπίτια και σε χώρους εργασίας. Η εργασία τους είναι κυρίως πρωινή και περιλαμβάνει συχνές μετακινήσεις προς τους χώρους των ατόμων που χρειάζονται τη βοήθεια του.

Ακόμα τα συνήθη προβλήματα του υγειονομικού συστήματος όπως ανεπάρκεια μέσων υποδομής, έλλειψης σε προσωπικό κ.λ.π. επηρεάζουν τις συνθήκες εργασίας του. Το ωράριο του ρυθμίζεται με βάρδιες και περιλαμβάνει υποχρεωτικές εφημερίες.

Οι επισκέπτες υγείας είναι απόφοιτοι αντίστοιχων τμημάτων των Τ.Ε.Ι. Σήμερα λειτουργούν μεταπτυχιακά προγράμματα ψυχικής υγείας, κοινωνικής ιατρικής, διοίκησης μονάδων υγείας κ.λ.π. Εκτός από τη λήψη του πτυχίου απαιτείται η εξάμηνη εξάσκηση στα πλαίσια των σπουδών σε μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Οι πτυχιούχοι μπορούν να συνεχίσουν τις σπουδές τους για να λάβουν μέρος σε κατατακτήριες εξετάσεις προκειμένου να εισαχθούν σε Α.Ε.Ι.

Το έργο των επισκεπτών υγείας είναι πολύ σημαντικό όμως η ζήτηση στην αγορά εργασίας σήμερα είναι μάλλον μέτρια. Οι προοπτικές για το επάγγελμα στο μέλλον διαφαίνονται θετικές μέσα από την ανάπτυξη των υπηρεσιών πρόνοιας και υγείας.

Το επάγγελμα του επισκέπτη υγείας ορισμένες φορές μπορεί να αποδειχθεί αρκετά ψυχοφθόρο, μια και οι επαγγελματίες κατά τη διάρκεια της εργασίας τους μπορεί να έρθει σε επαφή με δύσκολες περιπτώσεις ατόμων που αντιμετωπίζουν δυστυχία, πόνο, εγκατάλειψη ή ζουν κάτω από δύσκολες συνθήκες διαβίωσης.

Γενικά το επάγγελμα του επισκέπτη υγείας είναι ενδιαφέρον με κοινωνική προσφορά προς τα άτομα που το έχουν ανάγκη. Από την κοινωνική αυτή προσφορά πηγάζουν οι ευθύνες και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τα προσόντα που πρέπει να διαθέτει.

Αίσθημα ευθύνης, ορθή κρίση, κοινωνικότητα, ευγένεια και κατανόηση θεωρούνται απαραίτητα στοιχεία για να αντεπεξέλθει στο έργο του και να ασκήσει σωστά το επάγγελμα του.

Ο επισκέπτης υγείας επιτελεί κοινωνικό έργο γιατί έχει αντικείμενο τον άνθρωπο και στοχεύει στο να διατηρήσει τη καλή φυσική και ψυχική κατάσταση και το καλό επίπεδο υγείας.

Πληροφορίες από

τον επαγγελματία κ. Δημόπουλο Δήμο,

το Διαδίκτυο

και από το βιβλίο Μέγας Οδηγός Εκ/σης , Αχτίδα 2001.

  Ομάδα μαθητών: Καλλιόλιας Βασίλης, Κοροβήλος Γιώργος.


4. ΙΑΤΡΟΣ - ΠΑΘΟΛΟΓΟΣ

 

                     ΄’ ΤΟ ΙΑΤΡΙΚΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ’’

  Κύριοι στόχοι των ιατρικών σπουδών είναι

  α. Η μεθοδική μελέτη της βασικής, εργαστηριακής και κλινικής Ιατρικής Επιστήμης.

  β. Η απόκτηση πρακτικών και ψυχικών ικανοτήτων.

  γ. Η κατανόηση της πνευματικής και ηθικής βάσης κάθε ιατρικής πράξης.

  δ. Η αντίληψη της ιατρικής πράξης ως υποχρέωση προς τον ασθενή.

  ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥ ΓΙΑΤΡΟΥ

      Ένας υποψήφιος γιατρός πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να διακατέχεται από πνευματικές και ψυχικές δυνατότητες. Κάποιος που θα επιλέξει το επάγγελμα αυτό πρέπει να είναι σε θέση να επικοινωνεί με τον ασθενή και να χειρίζεται σωστά δύσκολες καταστάσεις. Επιπλέον, θα πρέπει να καθοδηγείται από ηθικές αρχές και σοβαρότητα. Τέλος, οι σπουδές για το αντικείμενο αυτό, απαιτούν εργατικότητα, πληροφόρηση και προθυμία για προσφορά στο συνάνθρωπο.

  ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ

      Μετά το τέλος των σπουδών αποκτά κάποιος το πτυχίο Ιατρικής και γράφεται αυτόματα σε τοπικούς ιατρικούς συλλόγους όπου έχει τη δυνατότητα να ασκήσει το επάγγελμα αυτό. Η ειδίκευση ενός γιατρού σε συγκεκριμένο τομέα διαρκεί 4-6 χρόνια. Οι γιατροί μπορούν να απασχοληθούν στο Ε.Σ.Υ.(νοσοκομεία, κέντρα υγείας κλπ.)καθώς και σε ασφαλιστικά ταμεία (ΙΚΑ, ΤΕΒΕ κλπ).Ακόμα, δυνατότητες εργασίας υπάρχουν σε ιδιωτικά ιατρεία και κλινικές. Μία θέση εργασίας μπορεί να εξασφαλίσει ένας γιατρός στη Φαρμακευτική Βιομηχανία ή σε ερευνητικά κέντρα που περιλαμβάνουν κλάδους όπως

- τη μοριακή βιολογία

- τη γενετική

- τη βιοχημεία

- τη φαρμακολογία

- τη βιοιατρική τεχνολογία.

ΥΠΕΡ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ

Ένα από τα θετικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον ιατρικό κλάδο είναι η αδιάκοπη προσφορά και συμπαράσταση στο συνάνθρωπο και έχουν ανεκτίμητη αξία. Ως αποτέλεσμα, ένας ευσυνείδητος γιατρός λαμβάνει ηθική ικανοποίηση που τον χαροποιεί ιδιαίτερα. Άλλο ένα πλεονέκτημα όσων αγαπούν το επάγγελμα είναι η δυνατότητά τους να δραστηριοποιηθούν σε ερευνητικούς τομείς. Αξίζει να σημειωθεί ότι μέσω της Ιατρικής προάγεται η ομαδικότητα η οποία συνήθως επιφέρει καλύτερα αποτελέσματα βοηθώντας την επιστήμη και την κοινωνία. Αντίθετα, αν και η δυνατότητα απασχόλησης των νέων ιατρών είναι ικανοποιητική, σε πολλές περιπτώσεις η ανεργία και η υποαπασχόληση απειλεί το συγκεκριμένο επάγγελμα λόγω κορεσμού κυρίως στα αστικά κέντρα. Επιπρόσθετα, είναι αναμφισβήτητο γεγονός ότι στην Ιατρική είναι πιθανό οι σπουδαστές να συναντήσουν δυσκολίες είτε στη μακρόχρονη διάρκεια σπουδών είτε στη μεγάλη αναμονή για την έναρξη της ειδικότητάς τους.

  ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ

1. Όλοι οι νέοι επιστήμονες  θα πρέπει να έχουν υπ’ όψη τους κάθε δεδομένο και παράγοντα πριν ανοίξουν το ιδιωτικό τους ιατρείο.( π.χ αν η περιοχή είναι κορεσμένη)

2. Μία λύση εργασίας προσφέρουν τα ιδιωτικά ιατρεία σε συνδυασμό με υποαπασχόληση σε μία ιδιωτική κλινική.

3. Για τους οικονομικά ευκατάστατους δίνεται και η ευκαιρία απασχόλησης στο εξωτερικό.

 

Βιβλιογραφία ΜΕΓΑΣ ΟΔΗΓΟΣ, ΟΜΙΛΙΑ ΙΑΤΡΟΥ-ΠΑΘΟΛΟΓΟΥ.

Δαλμυράς Δημήτρης

Εύη Δημοπούλου

 

5.  Κοινωνικός Λειτουργός

 

 

Παρουσίαση του επαγγέλματος του Κοινωνικού Λειτουργού.

 

Το επάγγελμα αυτό ανήκει στα επαγγέλματα υγείας και ασχολείται με τον άνθρωπο. Σκοπός του είναι να βελτιώσει το επίπεδο ζωής του ανθρώπου με τη βοήθεια της συμβουλευτικής και ψυχολογικής υποστήριξης.

Οι δεξιότητες που απαιτούνται για το επάγγελμα του κοινωνικού λειτουργού ποικίλουν, σύμφωνα με τις απαιτήσεις και τα συμφέροντα του εξυπηρετούμενου του. Οι σημαντικότερες από αυτές είναι ο σεβασμός, η εχεμύθεια, η κατανόηση, η στήριξη, η εμπιστοσύνη, που αποτελούν βασικά στοιχεία μιας ορθής επικοινωνίας.

Επίσης θα πρέπει να διακατέχεται από την ικανότητα της προσοχής και της υπομονής, όχι μόνο ακούγοντας, αλλά και παρατηρώντας. Ακόμα, είναι απαραίτητο, για την αποτελεσματικότητα του αντικειμένου του να συλλέγει επιπλέον στοιχεία, εκτός από τις συνεντεύξεις δηλαδή, αρχεία, πρακτικά συνεδριάσεων και πορίσματα, θα ήταν απαραίτητο να αποφεύγονται τα βεβιασμένα συμπεράσματα, προκαταλήψεις, που χωρίς την απαραίτητη αυτογνωσία επηρεάζουν την κατάσταση του πελάτη. Θα ήταν καλό στην αφετηρία του επαγγέλματος να φροντίζει, να εμπλουτίζει τις θεωρητικές και γενικές γνώσεις, ώστε να αποκτά την απαραίτητη εμπειρία.

Οι κοινωνικοί λειτουργοί πραγματοποιούν την εκπαίδευσή τους στο ΚΕΣΕΥΠ, το οποίο υπάγεται στην Ανώτατη Τεχνολογική Εκπαίδευση και βρίσκεται στην Αθήνα, στην Πάτρα και στο Ηράκλειο. Η φοίτηση απαρτίζεται από οκτώ εξάμηνα, στα οποία οι φοιτητές έρχονται σε επαφή με θεωρητικά μαθήματα και πρακτική εξάσκηση.

Οι κοινωνικοί λειτουργοί αμείβονται ανάλογα με τη Νομική Φύση του πλαισίου που εργάζονται και ανάλογα με τη σχέση εργασίας, σύμφωνα με τις Υπουργικές Αποφάσεις και Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που υπογράφουν οι Εργοδοτικοί Φορείς με το ΣΚΛΕ. Διαφορετικό είναι δηλαδή το μισθολόγιο. Στο Δημόσιο τομέα, στους ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς, σε ιδιωτικά Νοσηλευτικά Ιδρύματα και Νευροψυχιατρικές κλινικές, σε μη κυβερνητικές οργανώσεις, σωματεία και λοιπά Νομικά πρόσωπα.

Το επάγγελμα αυτό μπορεί να ασκηθεί στον τομέα Κοινωνικής Ασφάλισης για την παροχή υπηρεσιών με συμβουλευτικό, ενημερωτικό και επιβοηθητικό χαρακτήρα. Επίσης μπορεί να απασχοληθεί στις ένοπλες δυνάμεις και στις υπηρεσίες του Υπουργείου Δημόσιας τάξης.

Τέλος, το επάγγελμα αυτό είναι ανθρωπιστικό και η προσφορά για το συνάνθρωπο και η ευαισθησία θα πρέπει να είναι βασικά χαρακτηριστικά.

Οι πληροφορίες αυτές συλλέχθηκαν από την ομιλία της κυρίας Κολέτσου Αικατερίνης και από το Μέγα Οδηγό  (350 μονογραφίες). 

                                           Γκρέστα  Κατερίνα              Δαλμυράς  Δημήτρης           Δημοπούλου  Εύη

 

6. Επαγγελματική μονογραφία Νοσηλευτή - Νοσηλεύτριας

 

Η νοσηλευτική είναι επιστήμη υγείας και αναπόσπαστο μέρος του υγειονομικού συστήματος. Τη νοσηλευτική φροντίδα του ασθενούς αναλαμβάνει ο νοσηλευτής ο οποίος είναι απαραίτητος και πολύτιμος συνεργάτης του γιατρού. Παράλληλα ο νοσηλευτής αναλαμβάνει να υποστηρίξει και να ενισχύσει την ψυχολογία του ασθενούς και να στηρίξει τη θεραπευτική αγωγή του. Η προσαρμογή του νοσηλευόμενου στο περιβάλλον, η πορεία της υγείας του, η παρακολούθηση των μηχανημάτων και των συσκευών που πιθανά υποστηρίζουν τον ασθενή και προετοιμασία των εργαστηριακών εξετάσεων είναι εργασίες που διεκπεραιώνει ο νοσηλευτής.

Οι συνθήκες εργασίας στο επάγγελμα του νοσηλευτή δεν είναι ιδανικές. Είναι ανθυγιεινές και συχνά επικίνδυνες, ειδικότερα σε ορισμένα νοσηλευτικά τμήματα όπως ακτινολογικά μικροβιολογικά και ψυχιατρικά ιδρύματα. Οι νυχτερινές βάρδιες η ορθοστασία και η συνεχής κίνηση, η ένταση και το άγχος, η ψυχική και συναισθηματική φόρτιση δημιουργούν ακόμη πιο δυσμενείς συνθήκες εργασίας. Ακόμη πιο αρνητικά συμβάλλουν οι κακές και οι κτιριακές εγκαταστάσεις και η έλλειψη υποδομής που παρατηρείται σε αρκετά νοσηλευτικά ιδρύματα.

Το επάγγελμα του νοσηλευτικού απαιτεί εκτός από συνδυασμό δεξιοτήτων και πολλά ακόμα ιδιαίτερα προσωπικά χαρακτηριστικά. Τέτοια είναι η αγάπη για το συνάνθρωπο, ιδιαίτερα για τον άρρωστο το υψηλό αίσθημα ευθύνης, η ευγένεια, η κατανόηση, η ευχάριστη παρουσία, οι οργανωτικές ικανότητες, η σχολαστικότητα και φυσικά ψυχραιμία. Σημαντικό επίσης ρόλο παίζει η επιστημονική κατάρτιση, η συνεχής εκπαίδευση λόγω των διαρκώς εξελισσόμενων τεχνολογιών, το θάρρος, η δύναμη, η ψυχική ευαισθησία και φυσικά υποχρέωση για το νοσηλευτικό απόρρητο. Οι νέοι μπορούν να φοιτήσουν:

1.             Στο τμήμα νοσηλευτικής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο οποίο η φοίτηση
διαρκεί 8 εξάμηνα
.

2.             Στην στρατιωτική σχολή αξιωματικών Νοσηλευτικής (Σ.Α.Ν.)

3.      Σε Τ.Ε.Ε. (δημόσια και ιδιωτικά, Α' και Β' κύκλος, πτυχίο επιπέδου 2 και 3)

Πηγές πληροφοριών

>  Παιδαγωγικό Ινστιτούτο

>  Η εισήγηση της νοσηλεύτριας

Γιώργος Κοροβήλος Βασίλης Καλλιόλιας

  στην κορυφή της σελίδας

 

7. ΜΟΝΟΓΡΑΦΙΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ ΟΔΟΝΤΟΤΕΧΝΙΤΗ

 

ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

  Η οδοντοτεχνική είναι ένα από τα επαγγέλματα του κλάδου υγείας και πρόνοιας

Ο οδοντοτεχνίτης είναι ο ειδικευμένος τεχνικός που κατασκευάζει  ή τροποποιεί τεχνικές οδοντικές προσθήκες όπως οδοντοστοιχίες γέφυρες στεφάνες και αλλά βοηθητικά υποκατάστατα των δοντιών.

      Ο οδοντοτεχνίτης φτιάχνει με ακρίβεια τεχνητά δόντια από διάφορα υλικά όπως μέταλλα, πλαστικό ή πορσελάνη. Για να εκτελέσει αυτές τις εργασίες χρησιμοποιεί εργαλεία όργανα και ηλεκτρονικά μηχανήματα. Στη δουλεία του οδοντοτεχνίτη περιλαμβάνεται  η οργάνωση του οδοντοτεχνικού εργαστηρίου ,η συντήρηση του μη-

χανολογικου εξοπλισμού και η τήρηση των όρων υγιεινής.

      Στούς  πτυχιούχους χορηγείται άδεια άσκησης του επαγγέλματος από την Νομαρχία. Ο οδοντοτεχνίτης πρέπει να είναι απόφοιτος του τμήματος τεχνολόγων οδοντοτεχνικής των  Τ.Ε.Ι.

       Οι πτυχιούχοι του τμήματος οδοντοτεχνικής Τ.Ε.Ι., μπορούν να δώσουνε κατακτήτριες εξετάσεις και αν επιτύχουν να συνεχίσουν τις σπουδές τους στις οδοντιατρικές σχολές των πανεπιστημίων .Οι σπουδές τους είναι επτά εξάμηνα και στο τελευταίο εξάμηνο γίνεται πρακτική εξάσκηση των σπουδών. Επίσης οι πτυχίουχοι  μπορούν να κάνουν και μεταπτυχιακές σπουδές.

  ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

  Οι επαγγελματικές συνθήκες του είναι κουραστικές για το μάτια και το σώμα, καθώς απαιτεί πολύωρη προσήλωση στο κατασκευαζόμενο αντικείμενο. Επίσης είναι ατομική εργασία και καθιστική κατά το μεγαλύτερο διάστημα , όμως συχνά παρουσιάζονται ιδιαιτερότητες  και δυσκολίες ανάλογα με την περίπτωση. Είναι υποχρεωμένος να μετακινείται από το εργαστήριο του στα ιατρεία με τα οποία συνεργάζεται.                                                                              

ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΟΝΤΑ που απαιτούνται

    Η σπουδαιότητα του επαγγέλματος του οδοντοτεχνίτη είναι να έχει επιδεξιότητα και ακρίβεια  στην εκτέλεση λεπτών χειρωνακτικών εργασιών καλή όραση και καλαισθησία. Επιπλέον πρέπει να είναι υπεύθυνος  προσεκτικός κατά την εκτέλεση της εργασίας του και να εκτιμά το γεγονός ότι το προϊόν της δουλείας του συνεπάγεται υψηλό κόστος για τον πελάτη .Ακόμα χρειάζεται να είναι παρατηρητικός, να διακρίνει με ευκολία μορφές και χρώματα να διαθέτει  επικοινωνιακές δεξιότητες  επειδή συνεργάζεται άμεσα με άλλους επαγγελματίες όπως οδοντίατρους και πελάτες, ή άλλους οδοντοτεχνίτες .

  ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ

              Το μέλλον του επαγγέλματος αυτού  δεν φαίνεται πολύ καλό. Υπάρχουν δυσκολίες για να βρει κανένας εργασία ή να εξασφαλίσει υψηλές αποδοχές , όμως, όταν ένας οδοντοτεχνίτης καθιερωθεί, έχει πολύ καλές αποδοχές.

              Στο περιβάλλον ενασχόλησης του μπορεί να απασχοληθεί ως ελεύθερος επαγγελματίας σε δικό του εργαστήριο και σε άμεση συνεργασία με τους οδοντίατρους ή ως μισθωτός σε οδοντοτεχνικά εργαστήρια κλινικών, νοσοκομείων και άλλα , μετά από φοίτηση  στην παιδαγωγική σχολή πρώην ΠΑΤΕΣ/ΣΕΛΕΤΕ.

        Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΓΙΝΕ ΑΠΟ:

            ΚΑΣΣΩΡΗ  ΑΡΕΤΗ                                              

 ΚΟΡΟΒΗΛΟΥ   ΜΑΡΙΑ                                                                            

  ΚΟΥΛΑΜΑ  ΓΙΩΡΓΟ    

                     Πληροφορίες από                      

            κ.     ΜΑΝΟΥΚΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ

                                       & INTERNET                      

                                                                                                 

8. ΤΕΧΝΟΛΟΓΟΣ  ΟΠΤΙΚΟΣ

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ

Ο Τεχνολόγος οπτικός συνεργάζεται με τον οφθαλμίατρο, κατασκευάζει και ρυθμίζει φακούς για τη διόρθωση των διαθλαστικών ανωμαλιών της όρασης και βοηθά τον πελάτη, προτείνοντας του σκελετούς σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά του προσώπου του. Στον οπτικό επίσης, μετά από εκπαίδευση και άδεια, ο νόμος δίνει το δικαίωμα να εφαρμόζει φακούς επαφής που είναι μια εργασία αρκετό περίπλοκη. Τους δίνει οδηγίες για το πώς να τους τοποθετούν, να τους βγάζουν και να τους καθαρίζουν. Η επισκευή και η συντήρηση οπτικών οργάνων ( κιάλια κ.ά.)- είναι εργασία που συμπληρώνει το αντικείμενο των επαγγελματικών δραστηριοτήτων.

ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

() οπτικός εργάζεται σε ιδιωτικό χώρο ή βιοτεχνία όρθιος ή καθιστός ανάλογα με την εργασία που εκτελεί. Υπάρχουν σχετικά καλές συνθήκες και με κανονικό ωράριο.

ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΉΡΙΣΤΙΚΑ & ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ

Ένας τεχνολόγος οπτικός θα πρέπει να είναι έξυπνος, πρακτικός, ευγενής, να έχει υπομονή και μεράκι, γιατί επιτελεί κοινωνικό έργο. Επίσης πρέπει να διαθέτει καλή όραση και δεξιοτεχνία στις κινήσεις των χεριών και των δαχτύλων.

Για να γίνει κάποιος οπτικός χρειάζεται να σπουδάσει στο τμήμα Οπτικής της Σχολής Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας του ΊΈΙ Αθήνας στο οποίο η διάρκεια σπουδών κρατά επτά εξάμηνα και στο τελευταίο γίνεται πρακτική εξάσκηση των σπουδαστών για να λάβουν στη συνέχεια πτυχίο επίπεδου 4 , Μπορεί να αποκτήσει δίπλωμα Ι.Ε.Κ. αν θέλει να εργαστεί ως βοηθός οπτικού. Ο πτυχιούχος ΤΕΙ μπορεί, αν θέλει να συνεχίσει τις σπουδές του σε κάποιο από τα τμήματα της Ιατρικής, Νοσηλευτικής. Ψυχολογίας εφόσον επιτύχει στις κατατακτήριες εξετάσεις των αντίστοιχων τμημάτων. Ακόμη στις σπουδές που κάνει ένας οπτικός απαιτούνται οι καλές σχέσεις με τις επιστήμες Φυσική και Μαθηματικά και φυσικά χρειάζεται να έχει επιδεξιότητα στα χέρια του για να μπορεί να επιδιορθώνει τα γυαλιά.

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Τα δικαιώματα αυτά, έχουν κατοχυρωθεί νομοθετικά με βάση το Π.Δ.1 όπως δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 37 Α' στις 7-2-1989.

 

ΤΟΜΕΙΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΑΓΟΡΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ο οπτικός μπορεί να εργαστεί ατομικά ανοίγοντας δικό του φυσικά, κατάστημα ή ως υπάλληλος σε κατάστημα. Ακόμη μπορεί να εργαστεί και σε διάφορες βιομηχανίες οπτικών ειδών. Οι προοπτικές του επαγγέλματος είναι αρκετά θετικές και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, με την ευρεία χρήση γυαλιών ηλίου και φακών επαφής. Οι αμοιβές όμως της δουλειάς είναι οι εξής: Αμείβεται σε επίπεδο εμπόρου. διότι δεν αμείβεται ούτε για την κατασκευαστική ούτε για τη συμβουλευτική δουλειά του, να μην πούμε και για τις εξετάσεις οφθαλμών και εφαρμογών φακών επαφής.

Μουρίκη Αλίκη

Πηγές:

1.       Μέγας Οδηγός Εκπαίδευσης. Επαγγέλματα
Εκδόσεις Αχτίδα 2003

2.         Επαγγελματίας κ. Γιαννόπουλος


9. ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ – ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ

  Το βασικό μέρος της εργασίας του φυσικοθεραπευτή είναι η αποκατάσταση της καλής λειτουργίας των ανθρώπινων οργάνων, η ανακούφιση από το σωματικό πόνο και η ευεξία του ασθενούς. Χρησιμοποιεί τα χέρια του ή συσκευές και όργανα για να επαναφέρει τη μυϊκή δύναμη του ασθενούς, να τον ανακουφίσει από τους πόνους και να βελτιώσει τη μυϊκή του κατάσταση.

Γενικά ο Φυσικοθεραπευτής έχει ως αντικείμενο τη θεραπεία των ασθενών που τον επισκέπτονται έχοντας διάφορες παθήσεις και αυτό το κάνει με φυσικά μέσα.

Η υποδομή και ο εξοπλισμός του χώρου του είναι καθοριστικοί παράγοντες για να ασκήσει το επάγγελμά του. Αν και επαγγελματίας, γνωρίζει ότι εκτελεί λειτούργημα και δεν μπορεί να αποφύγει τη συναισθηματική φόρτιση.

Ο φυσιοθεραπευτής δύναται να εργαστεί ή ως ελεύθερος επαγγελματίας ή σε κάποιο νοσοκομείο ή κατ’ οίκον.

Οι θεραπευτικές μέθοδοι που χρησιμοποιεί προϋποθέτουν ιδιαίτερες  δεξιότητες και άψογο συντονισμό κινήσεων. Η εμπιστοσύνη καθώς και το αίσθημα σιγουριάς και αισιοδοξίας που πρέπει να εμπνέει στον ασθενή αλλά και στους οικείους του αποτελούν τα βασικά χαρακτηριστικά εκείνου που θα ασχοληθεί με το επάγγελμα. Ο ασθενής πρέπει να πεισθεί ότι «μπορεί» να  θεραπευτεί. Ακόμη ο φυσιοθεραπευτής πρέπει να έχει καλές γνώσεις φυσιολογίας και ανατομίας, να διαθέτει ευγένεια, υπομονή, σωματική αντοχή και μυϊκή δύναμη.

Οι πιο σημαντικές μέθοδοι που χρησιμοποιεί είναι η υδροθεραπεία, η θερμοθεραπεία, η ψυχροθεραπεία, η ηλεκτροθεραπεία και η κινησιοθεραπεία.

Τα κύρια πεδία απασχόλησης είναι τα ορθοπεδικά, τα χειρουργικά και τα νευρολογικά και επιπροσθέτως ασχολείται με καρδιολογικά, ψυχιατρικά και γηριατρικά περιστατικά.

Οι απαιτούμενες σπουδές είναι τρία έτη σπουδών σε Τ.Ε.Ι. και η πρακτική εξάσκηση και απαραίτητα εκπαιδευτικά σεμινάρια για διάφορες μεθόδους θεραπείας που υπάρχουν.

Οι προοπτικές του επαγγέλματος δείχνουν να είναι καλές, αν προσμετρήσουμε το αυξανόμενο ποσοστό των ατόμων τρίτης ηλικίας και το σύγχρονο τρόπο ζωής

( καθιστική ζωή, λίγη άσκηση και κίνηση) που οδηγεί σε προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίζονται. Υπάρχει όμως και σ’ αυτό το επάγγελμα ορατός ο κίνδυνος του κορεσμού.

Στην περιοχή του Ξυλοκάστρου όπως και στις περισσότερες επαρχιακές πόλεις της Ελλάδας οι προοπτικές είναι λιγότερο ευνοϊκές.

  Πηγές πληροφόρησης:

              ·         Τ.Ε.Ι. Αθήνας

·         Τ.Ε.Ι Θεσσαλονίκης

·         Τ.Ε.Ι Λαμίας

·         Ο.Ε.Ε.Κ.

·         ΥΠ. Ε.Π.Θ

·         Μέγας Οδηγός Εκπαίδευσης 2001. Εκδόσεις Αχτίδα.

·         Εισήγηση του κ. Κώστα Καββέτσου στην ημερίδα 21/12/05

  Οι μαθήτριες: 1. Κατερίνα Κορωνιώτη

                        2. Κουμούση Σπυριδούλα

                       3. Κίνοβα Δώρα

  στην κορυφή της σελίδας

 

ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ

 

α. Ημέρες Σταδιοδρομίας. Μια σημαντική συνιστώσα στην προώθηση της παιδείας

     Έχουμε περάσει ήδη στην τρίτη χιλιετία και διανύουμε  είτε το θέλουμε είτε όχι μια εποχή ταχύτατων παγκόσμιων αλλαγών. Οι μεταβολές αυτές οφείλονται στην αλματώδη ανάπτυξη της τεχνολογίας και της επικοινωνίας και την κυριαρχία του κέρδους.

Ο κίνδυνος να παρασυρθούν και να χαθούν στο πέρασμα του τυφώνα της αλόγιστης ανάπτυξης, πανανθρώπινες αξίες και ιδανικά, σμιλευμένα αργά και υπομονετικά επί αιώνες τώρα από την ανθρώπινη προσπάθεια και πολιτιστική εξέλιξη είναι ορατός. Στο στόχαστρο της παγκοσμιοποίησης βρίσκονται επίσης κατακτημένα δικαιώματα των λαών.

Μέσα σ’ αυτό το παγκόσμιο τοπίο η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει μια σημαντική πρόκληση που απορρέει από αυτή την Παγκοσμιοποίηση και τη νέα «Οικονομία της γνώσης» ή αλλιώς « Κοινωνία της γνώσης»

Δηλαδή στην εποχή μας ( εποχή της ύστερης νεωτερικότητας) η γνώση είναι ο μοχλός ανάπτυξης μιας χώρας, όπως παλιότερα ήταν η βιομηχανία. Όποιος κατέχει τη γνώση κατέχει και τα σκήπτρα της υπεροχής.

Ποια είναι λοιπόν η πρόκληση για την Ευρωπαϊκή Ένωση; Είναι ο στρατηγικός στόχος που τέθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στη Λισσαβόνα να γίνει η Ευρωπαϊκή οικονομία της γνώσης, μέχρι το 2010, η ανταγωνιστικότερη και πιο δυναμική παγκοσμίως. Αυτή η απόφαση της Λισσαβόνας έχει επιμέρους στόχους την αειφόρο οικονομική ανάπτυξη, περισσότερες και καλύτερες θέσεις απασχόλησης και μεγαλύτερη κοινωνική συνοχή.

Ποιος θεωρείται δε, ο καταλληλότερος παράγοντας που θα μπορούσε να συμβάλει αποτελεσματικά προς αυτήν την κατεύθυνση; Φυσικά η εκπαίδευση.

Έτσι με τα νέα δεδομένα η εκπαίδευση θα πρέπει να κινηθεί σε τρεις άξονες.  α. Την ανάπτυξη επιχειρηματικού πνεύματος.  Δηλαδή να μπορεί να βοηθήσει τους νέους ανθρώπους να αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις ενός συνεχώς μεταβαλλόμενου κοινωνικοοικονομικού περιβάλλοντος. β. Οφείλει η εκπαίδευση να συνδεθεί ποικιλοτρόπως με την αγορά εργασίας. Να ενημερωθούν οι νέοι για τις συνθήκες των σπουδών τους. Να ενημερωθούν για τα επαγγέλματα γενικά και ειδικά της προτίμησής τους. Να πληροφορηθούν για τις δεξιότητες και ικανότητες που απαιτούνται κατά την άσκηση των διαφόρων επαγγελμάτων αλλά και τι προοπτικές υπάρχουν για τα διάφορα επαγγέλματα στην αγορά εργασίας. Και το τρίτο η διαπολιτισμική εκπαίδευση και ο αγώνας κατά του κοινωνικού αποκλεισμού και του αποκλεισμού από την αγορά εργασίας. Στην Ευρώπη σήμερα όλο και περισσότερο παρατηρούνται φαινόμενα ρατσισμού, ξενοφοβίας, εγκληματικότητας και άλλων ακραίων εκδηλώσεων που πυροδοτούν τη διάσπαση του ενεργού πληθυσμού. Αν τα άτομα αποκλείονται από την εργασία, τότε είναι δυνατόν να προκληθούν ανεξέλεγκτες καταστάσεις και να διαταραχτεί η κοινωνική συνοχή. Δεν μπορεί να είναι κάποιοι πολίτες οι παρίες της κοινωνίας. Μπορεί βέβαια, αυτός ο αποκλεισμός να οφείλεται σε έλλειψη ή ανεπάρκεια θεσμών και υπηρεσιών και να πρέπει να γίνουν συντονισμένες προσπάθειες από πολλούς φορείς όπως παιδείας, πρόνοιας, εργασίας κ.α. για να υποστηριχτούν τέτοια άτομα, αλλά η αλλαγή νοοτροπίας και στάσεων απέναντί τους ξεκινά και τελειώνει στην εκπαίδευση και την παιδεία των ανθρώπων.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση για την εκπλήρωση του στόχου που προαναφέρθηκε δηλ. την ανταγωνιστικότητα στην οικονομία της γνώσης για το 2010, προωθεί την εφαρμογή προγραμμάτων. Μέσα σ’ αυτά τα προγράμματα περιλαμβάνεται η ίδρυση των ΚΕΣΥΠ και ΓΡΑΣΕΠ, η αναβάθμιση σε υλικοτεχνική υποδομή και επιμόρφωση στελεχών. Μια δραστηριότητα αυτού του προγράμματος είναι και οι Ημέρες Σταδιοδρομίας.  Με τον όρο Ημέρα Σταδιοδρομίας γενικά, χαρακτηρίζονται εκείνες οι εκδηλώσεις όπου οι υποψήφιοι εργαζόμενοι έρχονται σε επαφή με εκπροσώπους των επιχειρήσεων και εταιριών και έχουν στόχο να επιλέξουν απ’ αυτούς  μελλοντικά οι εταιρίες τα στελέχη τους. Αυτές οι εκδηλώσεις μπορούν να οργανωθούν είτε από διάφορους φορείς που φέρνουν σε επικοινωνία τις δυο αυτές μερίδες ατόμων είτε από φορείς εκπαίδευσης που θέλουν να δώσουν επαγγελματικές ευκαιρίες στους αποφοίτους τους. Αυτή είναι μια « τυπική» Ημέρα Σταδιοδρομίας.

Όμως η δική μας Ημέρα Σταδιοδρομίας που καλείται δηλ. να οργανώσει ένα ΓΡΑΣΕΠ, έχει βασικά άλλους στόχους και άλλο αντικείμενο μιας και απευθύνεται σε μαθητές Γυμνασίου ή Λυκείου που δεν είναι ακόμη έτοιμοι να περάσουν στην αγορά εργασίας.

Ποιοι μπορεί να είναι λοιπόν οι στόχοι που επιδιώκονται μέσα από μια ημέρα σταδιοδρομίας;

Αυτοί οι στόχοι μπορούν να διακριθούν σ’ αυτούς που αφορούν στα ίδια τα στελέχη των ΓΡΑΣΕΠ και σ’ αυτούς που αφορούν στους μαθητές.

Δηλαδή για τα στελέχη:

ü        Να εξοικειωθούν περισσότερο με την εφαρμογή ενός σχεδίου εργασίας ή όπως λέγεται τα τελευταία χρόνια ενός project.

ü        Να κατανοήσουν και τα ίδια τα στελέχη την αναγκαιότητα και αποτελεσματικότητα της ομαδικής εργασίας.

ü        Να κατανοήσουν την αναγκαιότητα του ανοίγματος του σχολείου στην τοπική κοινωνία.

ü        Να κινηθούν προς την ανάπτυξη συνεργασιών για ζητήματα που αφορούν στον Επαγγελματικό Προσανατολισμό, στην ενημέρωση και την συμβουλευτική στήριξη των μαθητών.

Αλλά και να ασκηθούν στην διοργάνωση μιας ημερίδας.

 

Για τους μαθητές οι στόχοι είναι:

§                       Ανάπτυξη δεξιοτήτων επικοινωνίας και αναζήτησης πληροφοριών.

§                       Ανάπτυξη δεξιοτήτων σε επίπεδο ομάδας.

§                       Διαχείριση και επεξεργασία των αποκτημένων πληροφοριών.

§                       Σύνταξη επαγγελματικών μονογραφιών.

§                       Πληροφόρηση για τα επαγγέλματα συγκεκριμένου τομέα.

§                       Γνωριμία με τοπικούς φορείς της αγοράς εργασίας και υποστήριξη της δεξιότητας της αυτοπαρουσίασης.

§                       Ανάληψη πρωτοβουλιών για τη διοργάνωση μιας εκδήλωσης και ανάπτυξη αισθήματος ευθύνης.

§                       Απόκτηση εμπειρίας από την Ημέρα Σταδιοδρομίας για  την υλοποίηση μιας ημερίδας και προώθηση της ενσυναίσθησης.

§                       Γνωριμία των εκπροσώπων της αγοράς εργασίας με το εν δυνάμει εργατικό δυναμικό.

§                       με την ημέρα Σταδιοδρομίας επίσης, οι μαθητές έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν τη δική τους προσωπική γνώμη σε ό,τι αφορά προϋποθέσεις εργασίας ή σπουδών, ερχόμενοι σε επαφή με πρωτογενείς πηγές δηλαδή φορείς και υπηρεσίες της τοπικής κοινωνίας ή με τους ίδιους τους επαγγελματίες.

Στην προσπάθειά μας να εφαρμόσουμε και μεις ένα project ( σχέδιο δράσης) Ημέρας Σταδιοδρομίας μέσα στο περιορισμένο χρονικό πλαίσιο που μας διετίθετο, ακολουθήσαμε την εξής πορεία.

Καταρχήν έγινε η επιλογή του τομέα των επαγγελμάτων που θεωρήσαμε ότι είχαν αρκετό ενδιαφέρον και σαν τέτοιος προσδιορίστηκε ο Τομέας επαγγελμάτων Υγείας - Αισθητικής και Κοινωνικών Υπηρεσιών.

Κατόπιν ομάδες μαθητών ανέλαβαν να επικοινωνήσουν με τους επαγγελματίες, να συζητήσουν μαζί τους, να επισημάνουν τα σημεία εκείνα στα οποί έπρεπε, κατά τη γνώμη τους να εστιάσει η κάθε εισήγηση. Άλλοι μαθητές ανέλαβαν την αναζήτηση πληροφοριών ή διευθύνσεων πανελληνίων φορέων στο διαδίκτυο. Για δε την Ημέρα Σταδιοδρομίας, ομάδες μαθητών σχεδίασαν την αφίσα, ανέλαβαν τη διανομή των προσκλήσεων, τη σύνταξη της διαφήμισης – δελτίου τύπου και την προώθησή του στους ραδιοφωνικούς σταθμούς και σε τοπικές εφημερίδες, την επιμέλεια του εντύπου των βεβαιώσεων. Επίσης είχαν τη φροντίδα για τη μικροφωνική εγκατάσταση, το επιδιασκόπιο, τη διακόσμηση του χώρου, την προετοιμασία των φακέλων.

Μέσα λοιπόν από μια τέτοια προσπάθεια πιστεύουμε ότι προωθείται η υπόθεση της παιδείας και προς τις δυο κατευθύνσεις. Δηλαδή τη σύγχρονη αλλά ίσως καλύτερα, διαχρονική εκδοχή της με ολόπλευρη  ανάπτυξη  και καλλιέργεια δεξιοτήτων απαραίτητων για την επαγγελματική  και κατ’ επέκταση την προσωπική εξέλιξη των νέων ανθρώπων και των εκπαιδευτών τους αλλά και τη διατήρηση ανθρωπιστικών χαρακτηριστικών της παιδείας που θα λειτουργήσουν ως αναχώματα στην απαξίωση αρχών και ιδανικών, όπως είναι ο σεβασμός προς τον άλλον και την ιδιαιτερότητά του, η κατανόηση, η επικοινωνία,  η συνεργασία και η προώθηση ενός κοινού σκοπού,  η διατήρηση των παραδόσεων της πατρίδας μας και του πολιτισμού μας, ανάλογα με τη θεματολογία της Ημέρας Σταδιοδρομίας

ΣΟΦΙΑ   Γ.  ΣΜΥΡΝΗ

                           

β. Επαγγελματικός  Προσανατολισμός μετά το πτυχίο της Ιατρικής

Εισήγηση του ιατρού κ. Βοσδογάνη Σοφοκλή

Οι ιατρικές σπουδές στηρίζονται στην εκμάθηση και κατανόηση της ιατρικής επιστήμης και στην πρακτική και κλινική εκπαίδευση. Κύριοι στόχοι των ιατρικών σπουδών είναι:

α.   Η μεθοδική μελέτη του ευρύτερου φάσματος της βασικής, εργαστηριακής και κλινικής Ιατρικής

Επιστήμης.

β.   Η απόκτηση πρακτικών δεξιοτήτων και ψυχικών ικανοτήτων για την άσκηση της Ιατρικής επιστήμης,

γ.   Η κατανόηση της πνευματικής και ηθικής βάσης κάθε ιατρικής πράξης. δ.   Η αντίληψη της ιατρικής πράξης ως υποχρέωση προς τον ασθενή και το κοινωνικό σύνολο.

Αυτές οι γνώσεις και δεξιότητες αποτελούν τις βάσεις του ιατρικού λειτουργήματος στην πρόληψη, διάγνωση, θεραπεία και αποκατάσταση των ασθενειών.

Οι σπουδές καθοδηγούν τον νέο ιατρό στο να ενεργεί αυτοδύναμα και υπεύθυνα. Επίσης τον οδηγούν στην κατανόηση της ανάγκης συνεχούς μετεκπαίδευσης και συνεργασίας με άλλους ιατρούς και επαγγελματίες από τον ευρύτερο χώρο της υγείας.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥ ΓΙΑΤΡΟΥ

   Το λειτούργημα του ιατρού απαιτεί επίπεδο πνευματικών και ψυχικών δεξιοτήτων.

·        Ο ιατρός πρέπει να έχει την ικανότητα να επικοινωνεί με τον ασθενή σε δύσκολες καταστάσεις,

            Η συμπεριφορά του πρέπει να καθοδηγείται από ηθικές αρχές και να είναι σε πλήρη αντιστοιχία με την σοβαρότητα του έργου της Ιατρική Επιστήμης, αντικειμενικός στόχος της οποίας είναι η διατήρηση και αποκατάσταση της σωματικής και ψυχικής υγείας του Ανθρώπου.

·        Οι ιατρικές σπουδές απαιτούν διαρκή προσπάθεια και ενημέρωση, εργατικότητα και πίστη στην προσφορά προς τον συνάνθρωπο.

Σύμφωνα με την ισχύουσα κατάσταση, σήμερα ο φοιτητής που εισάγεται στην ιατρική σχολή παρακολουθεί 6 χρόνια σπουδών, τα οποία σύμφωνα με το πρόγραμμα σπουδών χωρίζονται λειτουργικά [χωρίς ενδιάμεσες εξετάσεις) σε προκλινικά (3-4 χρόνια) και κλινικά έτη (2-3 χρόνια).

Μετά το τέλος των σπουδών αποκτά το πτυχίο ιατρικής, το οποίο δεν εμπεριέχει καμιάς μορφής ειδίκευση. με το πτυχίο αυτό ο απόφοιτος εγγράφεται αυτόματα στους κατά τόπους ιατρικούς συλλόγους και αποκτά την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Ακολούθως ο νέος ιατρός είτε ασκεί την ιατρική ως πτυχιούχος ανειδίκευτος γιατρός τόσο στην Ελλάδα, όσο και την ΕΕ, υπό όρους σε κάθε χώρα Είτε ξεκινά την ειδικότητα, χωρίς την προϋπηρεσία του αγροτικού. Η ειδίκευση διαρκεί κατά μέσον  όρο 4-6 χρόνια, ανάλογα με την ειδικότητα, έως τις τελικές εξετάσεις για τη λήψη του τίτλου ειδικότητας. Μετά την απόκτηση του τίτλου ειδικότητας οι ειδικευμένοι ιατροί μπορούν να εργαστούν ως ειδικοί σε δημόσια ή ιδιωτικά νοσοκομεία ή ιατρεία.

Το Αγροτικό (Υπηρεσία Υπαίθρου) πραγματοποιείται σε διάστημα 15 μηνών σε αγροτικό ιατρείο ή Κέντρο Υγείας (οι 3 πρώτοι μήνες γίνονται σε επαρχιακά νοσοκομεία).

Όμως τα νοσοκομεία και τα ιατρεία δεν είναι ο μοναδικός χώρος απασχόλησης των ιατρών. Μπορούν επίσης να εργαστούν στον ευρύτερο Δημόσιο Τομέα όπως στις Νομαρχίες και στις Υγειονομικές Υπηρεσίες του κράτους, ως ελεγκτές Δημόσιας Υγείας, ή σε επιχειρήσεις σαν ελεγκτές υγείαςκ.λ.π.

Επιπλέον οι νέοι μπορούν να εργαστούν ως ερευνητές, τόσο στο δημόσιο τομέα (Πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα), όσο και στον ιδιωτικά τομέα (Φαρμακευτική Βιομηχανία). Η ιατρική έρευνα περιλαμβάνει κλάδους όπως τη μοριακή Βιολογία και γενετική, τη βιοχημεία, τη φαρμακολογία ή τη βιοϊατρική τεχνολογία. Στόχος των ερευνών αυτών είναι η κατανόηση των μηχανισμών φυσιολογικής και παθολογικής κυτταρικής και ιστικής λειτουργίας σε δομικό και λειτουργικό επίπεδο, οι οποίοι έχουν σαν αποτέλεσμα την εμφάνιση των ασθενειών και η ανάπτυξη νέων φαρμάκων με μεγάλη εξειδίκευση δράσης και λιγότερες παρενέργειες. Επίσης μέσα από την έρευνα στην βιοϊατρική τεχνολογία αναπτύσσονται νέες διαγνωστικές και χειρουργικές τεχνικές με τη χρήση σύγχρονων τεχνολογιών, όπως η ρομποτική, τα lasers και οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές. Γενικώς μπορούμε να πούμε ότι η ιατρική έρευνα προσφέρει στους νέους γιατρούς δυνατότητες απασχόλησης- μολονότι και ο αριθμός των θέσεων αυτών είναι περιορισμένος..

Οι δυνατότητες απασχόλησης των νέων ιατρών είναι καλές. Θα πρέπει όμως οι ενδιαφερόμενοι για την Ιατρική εκπαίδευση να γνωρίζουν ότι η εποχή, που το πτυχίο της Ιατρικής εξασφάλιζε στον κάτοχό του σίγουρη σταδιοδρομία, κοινωνική αναγνώριση και οικονομική άνεση, έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.

Οι νέοι ιατροί έχουν να αντιμετωπίσουν σημαντικό ανταγωνισμό στην αγορά εργασίας. Η Ελλάδα έχει πλέον υπερπληθώρα ιατρών, κυρίως στα αστικά κέντρα. Υπολογίζεται άτι στη χώρα μας σήμερα υπηρετούν περίπου 52,000 ιατροί. Επιπλέον, το άνοιγμα των πτυχίων της Ιατρικής στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αυξάνει αυτόν τον ανταγωνισμό, διότι Ευρωπαίοι ιατροί έχουν πλέον την δυνατότητα να ασκήσουν την Ιατρική στη χώρα μας. Βέβαια, Έλληνες ιατροί με άρτια και σύγχρονη ιατρική εκπαίδευση θα μπορούν επίσης να εργαστούν σε οποιαδήποτε χώρα - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ας μην λησμονούμε ότι πολλές φορές η Ιατρική είναι αδύνατο να θεραπεύσει. Ο γιατρός όμως πάντοτε μπορεί να ανακουφίσει και να δώσει ελπίδα.

.                         Σας ευχαριστώ.

  Το προφίλ των γιατρών

Αριθμός Γιατρών:  Περίπου 52000

ΥΠΕΡ

·        Προσφορά στον συνάνθρωπο

  Ηθική ικανοποίηση

·        Δυνατότητα δραστηριοποίησης σε ερευνητικούς τομείς

ΚΑΤΑ

   Ανεργία  

·        Υποαπασχόληση

·        Μεγάλη αναμονή για έναρξη ειδικότητας

            Μεγάλη διάρκεια σπουδών

ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΠΑΣΧΟΛΗΘΟΥΝ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ

   Στο ΕΣΥ (σε Νοσοκομεία, κλινικές, Κέντρα Υγείας κλπ).

    Σε ασφαλιστικά Ταμεία (ΙΚΑ,ΤΕΒΕ κλπ.) μέσω συμβάσεων,

   Σε δικά τους ιδιωτικά ιατρεία.

   Σε ιδιωτικές Κλινικές-Νοσοκομεία.

*   Στην Φαρμακευτική Βιομηχανία.

   Σε ερευνητικά κέντρα κτλ.

  στην κορυφή της σελίδας

  ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΓΙΑΤΡΟΣ

Στο ερώτημα « να γίνω ή να μη γίνω γιατρός» που διατυπώνουν πολλοί νέοι» λίγο πριν δώσουν Πανελλήνιες Εξετάσεις, οι σημερινοί γιατροί απαντούν: «Όποιος αγαπάει την προσφορά στον συνάνθρωπο να μπει στην Ιατρική, αλλά με μία προϋπόθεση: να γνωρίζει όλα τα σημερινά δεδομένα και προβλήματα που αντιμετωπίζει το επάγγελμα».

Τα αρνητικά του επαγγέλματος, τα οποίο πρέπει να έχουν υπόψη τους οι νέοι, είναι η εμφάνιση της ανεργίας, η υποαπασχόληση και η μεγάλη αναμονή για να αρχίσουν οι νέοι επιστήμονες την ειδικότητα τους. Αυτό σημειώνουν γιατροί με αρκετό χρόνια εμπειρίας.

Οι υπάρχουσες θέσεις στο Εθνικό Σύστημα Υγείας δεν είναι πολλές, όπως και οι ευκαιρίες απασχόλησης, ακόμη και σε ιδιωτικό επίπεδο, στα μεγάλα αστικό κέντρα. Κι αυτό διότι οι γιατροί έχουν γίνει πάρα πολλοί στην Ελλάδα. Δεν είναι λίγοι οι γιατροί που έχουν ιδιωτικά ιατρεία, αλλά.,, έχουν ελάχιστη προσέλευση ασθενών και υποαπασχολούνται.

Μεγάλο πρόβλημα δημιουργεί στους νέους γιατρούς και η μεγάλη αναμονή, που μπορεί να διαρκέσει έως και 10 χρόνια, για την έναρξη ειδικότητας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα άλλοι να κάνουν άσχετα επαγγέλματα στο μεσοδιάστημα, κάποιοι να το παρατάνε και άλλοι να αναγκάζονται να φεύγουν στο εξωτερικό.

Ως προς τα θετικά, όλοι οι σημερινοί επαγγελματίες συμφωνούν ότι το νούμερο ένα είναι η προσφορά συνάνθρωπο και η ηθική ικανοποίηση που παίρνει από αυτό ο γιατρός, η οποία σημαίνει πάρα πολλά.

Στα πλεονεκτήματα του επαγγέλματος περιλαμβάνεται και η δυνατότητα που προσφέρεται στους νέους γιατρούς να δραστηριοποιηθούν στο ερευνητικό επίπεδο, θετικό είναι επίσης, συμπληρώνουν οι σημερινοί επαγγελματίες, το γεγονός ότι πάρα πολλές ειδικότητες της Ιατρικής έχουν πολλές εξειδικεύσεις. Έτσι, δίνουν τη δυνατότητα στον νέο γιατρό να επιλέξει την εξειδίκευση που του ταιριάζει.

Δυνατότητες απασχόλησης προσφέρουν και νέα ιδιωτικά κέντρα, τα οποία όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια κάνουν την εμφάνιση τους. Ωστόσο οι νέοι πρέπει να είναι προσεκτικοί, διότι στις περισσότερες περιπτώσεις οι μισθοί δεν είναι ανάλογοι των υπηρεσιών που προσφέρουν.

Πρώτο στην... ιεραρχία των θετικών στοιχείων του ιατρικού επαγγέλματος είναι «η προσφορά του γιατρού στο συνάνθρωπο». Το ότι μπορείς να βοηθήσεις έναν άνθρωπο να δώσει λύση στο προβλήματα του, είναι ό,τι σημαντικότερο υπάρχει «Είναι κάτι που δεν μετριέται με χρήμα. Σου δίνει μια ηθική ικανοποίηση και ανάταση».

Ένα δεύτερο